a) „Kurierze Zwykłym” początkowo miał posiadać tytuł „Trzy pokolenia” sugerujący pokazanie w powieści pokolenia romantyków, przełomowego pokolenia romantycznego i pozytywistycznego , a dodatkowo pokolenia typowo pozytywistycznego – tak się jednak nie stało, powieść zyskała tytuł „Lalki” po przeczytaniu przez Prusa (Andrzeja Głowackiego) artykułu o rzeczywistym procesie o kradzież lalki, jaki miał miejsce w Wiedniu. Wydarzenie to na zasadzie epizodu Prus umieszcza w własnej powieści.
Tematem powieści jak sam Prus określił bywa zaprezentowanie polskich idealistów na tle
społecznego rozkładu.
Na początku 1878 roku w renomowanej jadłodajni w Warszawie mieszczanie – Reklewski, Szprot i Węgrowicz – rozmawiają o różnych sprawach, m. Tu, w Warszawie zaczął szukać pracy. Kupcy nie chcieli mu jej dać, bo był uczonym, a uczeni – bo był kupcem.
Aktualnie przebywa w Katowicach, nie ma gotówki, stracił już majątek, dosłownie posag córki wpisał do rejestru długów (resusy kupieckiej), co bywa powodem iż zalotnicy panny Izabeli odsunęli się od niej a zostali trzej starzy i niezbyt interesujący (lecz młodzi i piękni zalotnicy pomyśleli, że to celowa zagrywka starego Łęckiego i że tak woli dowiedzieć się kto tak faktycznie kocha, postanowili więc, że nie będą się zbytnio angażować ani odsuwać od młodej i pięknej panny. Składa hojną ofiarę dla ubogich, którą specjalnie wysuwa na pierwsze miejsce.
W Niedzielę Wielkanocną udaje się na przyjęcie do hrabiny, ciotki Izabeli, która jeszcze kilka dni temu namawiała Izabelę do małżeństwa i mówiła o kupnie zastawy poprzez Wokulskiego (oburzyło to Izabelę, która poczuła, iż jej świat się rozpada jak budowla z kart). Kupuje powóz i konie oraz dodatkowo klacz wyścigową, którą Krzeszowski musiał wystawić na licytację (żona nie chciała dać mu gotówki). Wokulski wie, że o tym, iż kiedy zagra na nosie Krzeszowskiemu przypodoba się Izabeli.
Krzeszowski nie chcąc zniszczyć szansy wzbogacenia się i rozmyślając, że jeżeli zabije Wokulskiego to będzie wyśmiany za to, iż pojedynkował się z chłopem a jeżeli już ten chłop wygra za to, że przegrał, proponuje ugodę lecz Wokulski po poprzez osobę Rzeckiego i przyjaciela doktora biologii nie zgadza się na to, choćby proponuje mu ażeby zgodził się na przeprosiny Krzeszowskiego. Jego szczery przyjaciel wybitny naukowiec, zapytany o to co to jest miłość odpowiada w metodę naukowy, stwierdzając, że niedopatrzeniem bywa myśleć o miłości a Wokulski popełnił już wszystkie łącznie zakochując się. A po jej jedynie prośbie podniósł Marczewskiemu pensję i przeniósł do Moskwy razem z matką. Wysyła wręcz do teatru Rzeckiego, który ma wręczyć aktorowi po trzecim akcie Makbeta album za pięćdziesiąt rubli.”. Rozmowa toczy się po angielsku a Izabela wyraża się o Wokulskim jako o plenipotencie ojca.in. pani Wąsowska, która postanawia pomóc Wokulskiemu w zdobyciu Izabeli, gdyż sama go pokochała i woli jego szczęścia. Odbywa się w tej sprawie proces sądowy, który baronowa przegrywa, gdy okazuje się, że „skradziona” a przedtem dawana córce Stawskiej do zabawy lalka została stłuczona poprzez służącą a lalka, którą ma Stawska pochodzi ze sklepu Wokulskiego, zaś lalka baronowej pochodziła z innego sklepu. Przy okazji procesu Wokulski poznaje bliżej panią Stawską i pomaga jej odkryć męża, który przebywał w Algierii. W pociągu Starski zaleca się do Izabeli, rozmawiają po angielsku, sądząc, że Wokulski nie zrozumie treści rozmowy. Po pewnym czasie zostaje ujawniony jego testament, w którym prosi, żeby obdarowani przyjęli pieniądze jak od zmarłego. .
Stronki:
[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34] [35] [36] [37] [38] [39] [40]
Krzeszowski nie chcąc zniszczyć szansy wzbogacenia się i rozmyślając, że jeżeli zabije Wokulskiego to będzie wyśmiany za to, iż pojedynkował się z chłopem a jeżeli już ten chłop wygra za to, że przegrał, proponuje ugodę lecz Wokulski po poprzez osobę Rzeckiego i przyjaciela doktora biologii nie zgadza się na to, choćby proponuje mu ażeby zgodził się na przeprosiny Krzeszowskiego. Jego szczery przyjaciel wybitny naukowiec, zapytany o to co to jest miłość odpowiada w metodę naukowy, stwierdzając, że niedopatrzeniem bywa myśleć o miłości a Wokulski popełnił już wszystkie łącznie zakochując się. A po jej jedynie prośbie podniósł Marczewskiemu pensję i przeniósł do Moskwy razem z matką. Wysyła wręcz do teatru Rzeckiego, który ma wręczyć aktorowi po trzecim akcie Makbeta album za pięćdziesiąt rubli.”. Rozmowa toczy się po angielsku a Izabela wyraża się o Wokulskim jako o plenipotencie ojca.in. pani Wąsowska, która postanawia pomóc Wokulskiemu w zdobyciu Izabeli, gdyż sama go pokochała i woli jego szczęścia. Odbywa się w tej sprawie proces sądowy, który baronowa przegrywa, gdy okazuje się, że „skradziona” a przedtem dawana córce Stawskiej do zabawy lalka została stłuczona poprzez służącą a lalka, którą ma Stawska pochodzi ze sklepu Wokulskiego, zaś lalka baronowej pochodziła z innego sklepu. Przy okazji procesu Wokulski poznaje bliżej panią Stawską i pomaga jej odkryć męża, który przebywał w Algierii. W pociągu Starski zaleca się do Izabeli, rozmawiają po angielsku, sądząc, że Wokulski nie zrozumie treści rozmowy. Po pewnym czasie zostaje ujawniony jego testament, w którym prosi, żeby obdarowani przyjęli pieniądze jak od zmarłego. .
Stronki:
[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34] [35] [36] [37] [38] [39] [40]